همه رفته اند و ما ، در خَم کوچه ها گُمیم

مثل آواز یک قمری ، در حضور لاله ها گُمیم

مثل آب یک نهر،  گاه هَرز می رویم

مثل شاپرک گاهی ، تا انتهای مرگ می رویم

همه رفته اند افسوس ، ما هنوز گِرد خود هستیم

همه تا اوجِ چرخیدن ، ما به دنبال دانه ها هستیم

همه زندگی عالی را ، در درون آسمان جویند

ما در این دیار کهن ، دل به این زمین بستیم

مردم دیار خدا ، در پی نورِ پروازند

 وما ، در بَرِ نور فانوسی ...

چون سکوت، محو دیدن نوریم

دریغا که به خود نیامدیم ، تا نور حقیقی را درک کنیم .

حضور رنگین و چند جانبه ی یک مرکز خدمات ارتباطی در روستا رنگ هزار چهره ی دوستی را دارد که برای یاری به جمع صمیمی روستائیان و کشاورزان ، دامداران و زحمتکشان پای به دنیای پر مهرو محبت شان نهاده است .

Ict  نام دوستی است که در جمع روستائیان چند سالی است سفره ی دلش را گشوده است سفره ی یاری ، مهربانی ، همدردی ، همزبانی که همسفر با سختی هایشان ، کم توانایی هایشان ، مشکلات و ندانسته هایشان شده است . به پای پیریشان نشسته و درد پا و کمرشان را حس می کند . احساس نیازشان به همدردی را می فهمد ، غصه دلتنگی هایشان را درک می کند ، بر جوانانشان روی امید نشان می دهد . همسفر آرزوهایشان می شود ، دستگیر انگیزه های بارورشان ، هم صدای تلاش ها و افق های طلایی شان .

ادامه ی مطلب ...

چهـــار بــــال اخـــــــــلاق در قـــــــرآن

عفو - صفح - غفران - رحمت

  چهار كلمه‏ى فوق چهار مرحله‏ى رفتارى را نشان مى‏دهد كه بر حسب اراده و تقوا و تسلط بر نفس، انسان مى‏تواند در برابر كسانى كه به او بدى مى‏كنند، عكس العمل نشان دهد. اولین گام «عفو» است كه معناى آن گذشت و صرف نظر كردن از انتقام و تلافى است. كسى كه عفو مى‏كند، ظاهراً صرف نظر كرده است، اما معلوم نیست كدورت و رنجش قلبى‏اش به صورت اخم و ترشرویى در چهره‏اش ظاهر نشود.

«صفح» گام تكامل یافته‏ترى است كه آثار رنجش را از صفحه‏ى صورت و دل پاك مى‏كند. از این كامل‏تر مرحله‏اى است كه به جاى تلافى و انتقام به كسى كه به ما ستم كرده، احسان و انفاق كنیم كه این گام را «غفران» مى‏نامند و دست یازیدن بدان بسیار سخت است.

گام دیگر به عالى‏ترین مرحله‏ى انسانیت و اخلاق مانده و آن هم «رحمت» است. ....

ادامه ی مطلب ...